บทที่ 79 จำไม่ได้ไม่เป็นไร...แต่ห้ามหนีไปไหนเด็ดขาด

"หมะ หมอเกรย์ หมอคะ เขาค่ะ เขา...เขากระดิกนิ้ว"เกรย์และอีริครับหันมามองมือบางที่วางนิ่งอยู่บนเตียง แต่ภาพที่เห็นคือยังนิ่งสนิท

"เหลวไหลคุณพยาบาล ถ้าเหนื่อยมากผมจะให้พยาบาลคนอืื่นมาเปลี่ยนดีไหม"เกรย์ถามเสียงเย็น

"จริงๆ นะคะ ฉันเห็นจริงๆ นั่นไงๆ เห็นมั๊ยคะ"พยาบาลหน้าซีดด้วยความตกใจแต่แล้วกลับแดงขึ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ